Heeft u verder nog wensen, Mr Roosevelt?
Deze week is de verkiezingskoorts toegenomen.
De conventie van de Democraten gaf haar goedkeuring aan de kandidaten...
James M Cox en Franklin D Roosevelt.
Goedenavond, mede-Democraten.
Bedankt voor het komen.
Bedankt, vrienden.
Ze zeggen dat je het makkelijkst van iemand afkomt...
als hij zich beschikbaar stelt voor het vice-presidentschap.
Mijn antwoord is: Vraag aan m'n neef Teddy hoe ze van hem afgekomen zijn.
Is het mijn schuld dat we verloren hebben?
De Republikeinen hebben minstens acht jaar de macht.
Daar hebben Cox en jij voor gezorgd.
Maar het geeft niet. Nu heb je de tijd om ervaring op te doen.
Je kunt gouverneur worden. -Waarvan? South Dakota?
Geen grappen nu, daar hebben we het te druk voor.
Je moet weten wat ze zeggen.
Dat FDR voor vedergewicht staat.
Dat je een lichtgewicht bent, een amateur zonder opvattingen.
Vind je het leuk om dat nu te zeggen?
Nu luister je tenminste.
Waarom ben je Democraat? -Dat weet je wel.
Geef antwoord.
De Democraten zijn de partij van het volk. Ik ben een man van het volk.
Je bent een Roosevelt. Wat weet jij van het volk?
We hebben al veel te lang geen contact meer gehad.
Maar tot mijn spijt kan ik niet ingaan op uw verzoek om een toespraak.
Ik kan helaas geen bijdrage leveren aan de vrijwilligersbond voor vrouwen.
Vooral niet...
als ik in het openbaar moet spreken.
Wat moet ik nou echt zeggen?
Nee, bedankt. Als u het nog eens vraagt, ga ik gillen.
Vraag uw man om advies.
Dat is een groot spreker, vindt u niet?
Als u de toespraak houdt, is dat goed voor de carriêre van Franklin.
Misschien kunt u beter buiten op m'n man wachten, Mr Howe.
Bedoelt u op straat, Mrs Roosevelt? -Als u wilt.
Nog geen acht uur 's morgens en er wordt al gebekvecht.
Goedemorgen, Babs.
Hallo, Miss Mercer.
Je bent te laat. Waarom laat je mensen wachten?
Dan zijn ze dankbaarder als ik kom.
Fijne dag verder. -Kan ik je voor het eten verwachten?
Ik heb een receptie van de marine. Ik ben pas laat thuis.
Of wil je toch meekomen?
Wil je dat?
Wat jij wilt.
Nee, bedankt.
Ook goed.
We houden het eenvoudig, Louis. Ik wil om vijf uur klaar zijn.
Je zit niet op kantoor. Je hebt een hoop te doen.
Om tien uur is er een vergadering met de staalarbeiders van Pittsburgh.
Wat is mijn mening? -Je had er moeite mee.
Ik zal het lezen. Staalarbeiders zijn Democraten. Wat nog?
Lunch met minister Daniels.
Dat is je baas.
Verder nog wat?
Als ze nou ja gezegd had? -Wie?
Franklin, de mensen weten het. Het moet afgelopen zijn.
Ik handel m'n eigen zaken af. -Deze niet.
Dit is Washington DC, niet de Harvard Club.
Waarom blijf je zo galant?
Is dat slecht dan?
mijn liefste
Vangen.
Ik heb Franklin de vrijheid aangeboden.
Ik heb ja gezegd.
Jij hebt niets aan te bieden.
Ik ben verliefd op Miss Mercer, mama.
Daar kan geen sprake van zijn.
Waarom zijn er maîtresses, denk je?
Je hebt je verplichtingen aan je familie en aan je loopbaan.
Waar ga jij heen?
Mijn bijdrage is toch irrelevant.
Kom terug, allebei.
Moet ik je nu haten of bedanken?
Waarvoor?
Je dwingt me op een eerlijke manier naar m'n leven te kijken.
Ik wou je geen pijn doen. -Dat wil je nooit.
Jij scheert altijd over de oppervlakte. Je hebt geen idee wat zich daaronder afspeelt.
Je zult wel gelukkig zijn.
Mama, ik weet dat het...
Een scheiding is fnuikend in de politiek. Hoe ga je jezelf onderhouden?
Ik heb m'n fonds.
Als je gaat scheiden van Eleanor is er geen fonds meer.
Je hebt zoveel bereikt. De staats-assemblee, staatssecretaris van Marinezaken.
Je volgt in de voetsporen van neef Teddy.
We zijn op weg naar het Witte Huis. Doe het niet.
Lunch. Nu meteen.
Padvinders? Dat is m'n electoraat niet.
Hun ouders wel. En ze zijn fotogeniek.
Franklin Roosevelt, aangenaam.
Welkom. -Leuk hier te zijn.
Wil je het zo, Louis? -Kom op. Allemaal hier komen staan.
Dat wordt een mooie foto. Kom erbij. Dat ziet er goed uit.
Mooie uniformen, gezonde jonge kerels.
Wie komt er bij mij staan? -Foto.
Daar gaan we. Kijk naar die aardige man daar.
Prachtig. Hierheen. -Perfect.
Eten, jongens. Luncht u met ons mee?
Natuurlijk.
Hier is goed. -ls deze goed?
Prima. -Hoe heet je, jongen?
Geweldig. En klaar.
Nog eentje. -Goed, geloof ik.
Dat kan ik ook.
Hou jij m'n bril even vast?
Daar gaat ie.
Nou ben ik schoon, maar ik zie niks. Ze hebben m'n bril gepikt.
Echt waar. Nou heb ik hem weer.
Moet ik hem zo opzetten? Ik weet het niet. Is dit goed zo?
Pas op. Hier kom ik.
Hier is de veroveraar.
Had je gedacht.
Bende rekels. Ik krijg jullie nog wel.
Kijk. Een natuurtalent.
Ik pak jullie. Jullie spannen samen tegen me.
Ik kan geen kant uit.
We eten over een halfuur, kinderen. Kleed jullie om.
Jullie horen het, jongens.
Ik krijg jullie nog wel.
Ga je even opfrissen, allemaal.
Wat heb je op je gezicht, Franklin? -Niks, mama.
Kom hier en sta stil. -Alles goed, baas?
Ja, prima.
Wat een mooie kleur? Mag ik?
Ik moet naar het eten kijken.
Ook best.
Moe?
Van jou? Nooit.
Doe anders even een tukje?
Ja, schat.
Pak m'n hand eens vast.
Hij heeft kinderverlamming. Polio.
Ik wist het.
Ik dacht dat alleen kinderen dat kregen.
Niet alleen maar. -Hoe heeft hij dat gekregen?
Volgens sommigen door besmet water. Maar dat is lang niet zeker.
Het komt vast door die verdomde padvinders.
U moet naar de toekomst kijken, niet naar het verleden.
Wat is het vooruitzicht?
Z'n beenspieren zijn ernstig beschadigd.
Hij zal vanaf z'n middel verlamd blijven.
Allemachtig. -En de kinderen?
Als ze nu nog geen symptomen vertonen, blijven ze gespaard.
Dan hebben we nog geluk gehad.
U moet zich hierop instellen.
Na zo'n diagnose volgt een diepe depressie.
Het leven zoals hij dat kende, is voorbij.
Het lijkt beter te gaan vandaag.
Z'n politieke loopbaan is voorbij. Hij kan bij mij thuis blijven.
Wat heeft hij dan voor leven?
Ik heb 'n kantoor gehuurd voor hem. Hij kan werken als advocaat.
Waarom dat dan? -Hij heeft het nodig.
Hij kan aan een carriêre werken. -lemand die zo trots en vitaal is als Franklin?
Dan wordt hij zeker gekwetst.
En u, Mr Howe...
U droomt van een politieke carriêre van m'n zoon.
U doet echt alles om uw baantje te houden.
Dat is niet eerlijk.
Wat heeft hij voor leven als mensen hem zo zien?
Wat heeft hij voor leven als hij opgeborgen wordt?
Ik weet dat u het beste met hem voorheeft.
Maar u maakt het juist moeilijker voor hem. -Ik weet het beter. Ik ben z'n moeder.
Ja, en ik ben z'n vrouw.
Er komt noodweer aan. Het gaat hier spoken.
U moet van de boot af, sir.
We helpen u wel.
Laat me maar hier.
De oceaan mag me opnemen. Een zeemansgraf.
Ideaal voor een marineman.
Naar boven.
Voorzichtig. Heb je hem?
Daar gaan we. -Heb je hem?
Ik ga altijd naar Florida in de regentijd.
Geen brief, geen telegram. -Waarom zou ik? Je geeft toch geen antwoord.
Wat doe je hier?
Leuk jou ook weer te zien.
Leuke bakkebaarden. Je lijkt net Chester Arthur.
Dit is Mr Howe.
Hij wordt zeeziek als hij 'n boot ziet.
Hij vindt het niet erg dat de boot nu vernietigd wordt.
Ik moet Mr Roosevelt onder vier ogen spreken.
Ga je ergens anders te buiten aan het ontbijt.
Hier is vijf dollar.
Bedankt. -Jullie ook bedankt.
Je bent altijd royaal met mijn geld.
Je bedoelt het geld van je moeder.
Dus mama financiert de boel? Zonde van de reis.
Het was een idee van Eleanor. -Wat mag het zijn?
Ham en spiegeleieren. Wat wil jij, baas?
Niks. Ik wil niks. -Hij neemt hetzelfde.
Er zitten er een paar bij van je kinderen.
Ik kan nog wel lezen.
Je vrouw wil je thuis hebben.
Ze maakt zich zorgen. En ik ook.
Wonen op een boot. Wat schiet je daarmee op?
Niemand ziet me, en ik zie ook niemand.
Dat mag je niet zeggen. -Slokje?
Iedereen wacht op je thuiskomst.
De kinderen willen je dolgraag zien.
Echt waar?
Wat is dat?
George Foster Peabody.
Hij heeft een kuuroord in Georgia als belegging aangekocht.
Hot Springs of zoiets.
Hij zegt dat een kreupele jongen in het water zwom en weer kon lopen.
Maak het nou. -Nee, luister.
'Door het hoge magnesiumgehalte blijft iedereen overeind.
Het is geen oord voor krachteloze mensen.
Ik wil u persoonlijk uitnodigen voor een bezoek buiten het seizoen.'
Ik ben alleen welkom buiten het seizoen.
Er is slecht nieuws. -Wat dan?
De boot heeft het zwaar te verduren gehad.
Hoe zwaar? -Er moet veel aan gebeuren.
In de lente is hij pas weer klaar.
Misschien is het maar beter zo.
Ik wil naar huis. -Ik moet er niet aan denken.
Waar is die brief van Peabody?
Dat meen je niet. -Waarom geen wonderwater?
Ik heb al apenolie gedronken. Er is elektriciteit door me heen gejaagd.
Ik heb ondersteboven gehangen. Dit klinkt vredig.
Ik zie jou niet zo snel op het platteland van Georgia.
Waar zie je me wel?
1600 Pennsylvania Avenue.
President? Ik kan niet eens naar de wc...
zonder een heel team dat m'n broek omlaag trekt.
Denk erover na.
Een kreupele man kan die weg niet gaan.
Ik ga naar Georgia.
Het gaat veel beter met James nu Elliott bij hem is in Groton.
Ze hebben de strijdbijl begraven en ze zijn een hecht team geworden.
Ze lijken precies op elkaar.
Van de week hadden ze allebei dezelfde verkoudheid.
Als ik tegen Anna over haar toekomst begin...
of het nu om een studie of om een bal gaat, ze wil niet luisteren.
Praat jij met haar? Naar jou luistert ze wel.
Doe je dat?
Ja, natuurlijk.
Tot morgen.
Een belangrijk iemand?
Dat mag je wel zeggen, Lionel.
Ene Mr Roosevelt.
Teddy? -Nee, die is dood.
Je gast heeft hulp nodig, Tom.
We hebben sterke mannen nodig om hem te verplaatsen.
Ga naar de stalhouderij... -En haal de jongens van Collier.
Welkom in Warm Springs, Mr Roosevelt.
Hallo, dank u wel. U moet Mr Loyless zijn.
Zeg maar Tom. -Dan moet jij Franklin zeggen.
Dit is m'n wederhelft. -Zeg maar Eleanor.
Aangenaam. Roy en Pete kennen jullie al, zie ik.
Er zijn nog een hutkoffer en een rolstoel.
We laten een wagen komen. -Die is er al.
Het is hier prachtig.
Hoe lang ben je hier al de baas?
Nog niet zo lang.
Hebben jullie geen verharde wegen?
Jullie hebben alle privacy van de wereld.
De slaapkamers zijn boven.
Er is een prachtige suite voor jullie.
Er zijn maar een paar andere gasten. Het is buiten het seizoen.
Ik wil verbeteringen aanbrengen. -Ik kan hier niet logeren.
Dit is een bouwval.
Bekijk het van de zonnige kant. Je zit grotendeels in het water.
Het gaat niet zo goed.
Dit huis is onbewoonbaar.
Inderdaad, we hebben betere tijden gekend.
Maar jij ook.
Ik kan jullie zo terugbrengen naar het station...
als dat de wens is.
M'n man maakt zich zorgen... -Brand.
Ik ben bang voor brand.
Ik kan niet weg als ik boven ben.
Ik snap het.
We kunnen wel iets anders regelen.
Dit is een van de grotere huisjes.
Dit repareren we.
We brengen alles naar binnen. Dat eerst, Pete.
Kom verder. -De ventilatie is goed in ieder geval.
Dit is de woonkamer. De keuken is daar.
Waar moet dit heen?
In de... Is er een slaapkamer? -Natuurlijk, hierheen.
In de slaapkamer. Bedankt, Roy.
Die jongeman lijkt me een goede kracht.
Wil je hem vragen of hij hier wil blijven als bediende?
Vraag het zelf.
Dit is waanzin. -Zeker.
Vertel het nog eens, waarom zijn we hier?
Eenvoudig gezegd: voor het water.
Ga je mee?
Wil Mrs Roosevelt zwemmen?
Mrs Roosevelt kan niet zwemmen.
Dit is het bad. De ondiepe kant.
Hier is het wat dieper. Hier kom jij te liggen.
Dit is de onvermoeibare tante Sally.
Dit zijn Mr en Mrs Roosevelt.
Hoe maakt u het? -Ik heb doeken voor u.
Die neem ik wel.
Ze tillen je voorzichtig het water in.
Rustig aan.
Daar gaat ie. Heb je hem, Pete?
Naar boven.
Daar gaan we. Rustig aan.
Naar beneden.
We gaan eruit.
Kinderen.
Kom op nou.
Door de mineralen is drijven makkelijker.
De kreupele jongen die hier zwom, kon zelfs lopen in het water.
Ik kan niet eens staan.
Niet eens staan.
Nog niet.
Dat komt nog. Echt waar.
Dat is walgelijk.
Het is niet lekker, maar wel intrigerend.
Wat hebben ze over het rundvlees gedaan?
Of is het buidelrat?
Je wilt blijven.
De beste dokters en ziekenhuizen zijn in New York.
Ik heb iets nieuws nodig.
Het gaat niet om je gezondheid.
Je wilt niet naar huis toe.
Je wilt niet bij ons wonen. -Ik wil jullie niet tot last zijn.
Dat ben je niet, je bent mijn man.
Ik bied je de vrijheid aan die je mij ooit hebt aangeboden.
Jij hebt alleen maar verplichtingen gehad tegenover mij...
en tegenover een carriêre die niet bestaat zolang ik niet kan lopen.
Je bent...
voorbeeldig geweest.
Ik vertel je nu...
dat je kunt gaan als je wilt.
Ik wil geen vrijheid.
Ik wil een huwelijk.
Ik wil een leven met jou.
Je kunt je niet voorstellen wat zo'n leven inhoudt.
Ik hoef me niks voor te stellen.
Jij mag het zeggen.
Vort.
Bedankt voor het komen, Mr Howe.
Misschien had je behoefte aan wat vriendschap.
Hoe gaat het met hem?
Hij geniet van het water.
We zijn hem kwijt.
Vergeeft u mij, Mr Howe.
Noem me toch gewoon Louis.
Misschien hebben we het verkeerd aangepakt.
Hij wil alleen zijn. Laten we hem dat gunnen.
We slaan een andere richting in. -Waarheen?
Naar jou.
Het geheime ingrediënt.
Een druppel maar. Zo eentje.
En klaar. Probeer maar.
Op je...
mineralenbad, of hoe je het noemt. -Warm Springs.
Is het te sterk?
Eigenlijk...
is dit de afgrijselijkste martini die ik ooit geproefd heb.
Ben je altijd zo direct?
Nou, ik heb gewoon nog nooit zulk bocht op.
Wat ik ook geproefd heb.
ledereen vindt mijn martini's lekker. -Dat zeggen ze.
Heb je een gezin?
Ik had ooit een vrouw.
Nu is ze weg.
Vertel eens over die jongen, tante Sally.
Hij zwom naar de rand van het bad.
Precies daar. Toen trok hij zich op.
Toen, voordat hij het wist...
stond hij. -Was het maar zo makkelijk.
Jij doet moeilijk.
Ga naar de rand en pak die vast.
Bedenk nu goed hoe je dat ook alweer deed.
Ik sta.
Op op eigen benen staan.
Bedankt. Weet je dat 't bronwater voor genezing zou kunnen zorgen?
Wie weet loop ik over een halfjaar.
Dag, mensen. -Lionel.
Cocktail?
Nee, ik moet werken voor de regering. -Een reden des te meer.
Een beetje laat voor de post. -Voor mij niet.
Allemaal krantenknipsels voor u. Van ene Mr Howe.
New York Times, Journal Of America, van alles.
Uw moeder wil dat u naar huis komt.
In Hyde Park zijn zwembaden, zegt ze.
Ze is heel boos.
Andermans post lezen is onbeleefd en illegaal.
De sheriff vindt het juist leuk. Dat bespaart hem weer tijd.
En veel mensen hier kunnen niet lezen. Het is meer een service.
Verbazingwekkend. Bedankt, neem je deze twee mee?
Miss Missy LeHand. Wie is dat?
Dat is m'n secretaresse, als je dat moet weten.
Ze komt hierheen, als je het goed vindt.
Ik vergeet nog iets. Er zit zo'n aardige brief bij van uw vrouw.
Ze houdt een toespraak voor vrouwelijke stemmers.
Geef op.
Zo blijft de naam Roosevelt bekend.
Tot hij weer gaat lopen. Ik moet er weer eens vandoor.
Dag, Lionel.
Zo ken ik Eleanor niet.
Die is doodsbang voor menigtes.
Dit kan op een ramp uitlopen.
Ik neem de schuld op me als je flauwvalt.
Daar is ze, Mrs Franklin Roosevelt.
Goedemiddag.
Ik ben vereerd met uw uitnodiging.
Maar al te vaak...
Maar al te vaak worden grote beslissingen...
genomen en uitgevoerd door organisaties die volledig bestaan uit mannen.
Wat vrouwen bijdragen aan de politieke besluitvorming...
wordt domweg terzijde geschoven.
Dit is verkeerd.
Misschien is dat de reden...
voor de moeite die ik heb met deze spreekbeurt.
Het doet me denken aan...
wat iemand ooit zei over het kijken naar een olifant.
Het is onmogelijk om een hele olifant vanuit één gezichtspunt te zien.
Je moet eromheen lopen.
Als onze gekozen leiders effectief willen zijn...
moeten ze leren verder te kijken dan hun neus lang is.
Dan pas zien ze de hele olifant.
Daarvoor is onze hulp nodig.
Dat was zeer ontroerend.
De kinderbescherming kan iemand als u goed gebruiken.
Wilt u niet onze woordvoerster worden?
Het zou me een eer zijn. -Fantastisch.
Drie...
vier...
vijf.
Ik heb vandaag vijf stappen gezet.
Gefeliciteerd.
Een journalist uit de buurt wil een stuk over je schrijven.
Het is maar voor het lokale sufferdje.
Maar het zou gratis reclame voor ons kunnen zijn.
Ik ben geen nieuws meer. Hoe heeft hij me hier gevonden?
In een kleine stad hou je niks geheim.
Ik ken die jongen. Ik doe hem er een plezier mee.
Ik was vroeger journalist.
Ben ik de hele tijd met een persmuskiet in gesprek geweest?
Dat ben ik niet meer. Ik zat in de nesten in Atlanta.
Sommige stukken van mijn hand...
lagen te gevoelig bij een bepaalde groep burgers.
Ik moest er een tijdje tussenuit.
Bedoel je de Klan?
Allemachtig. -Ik werd in de liefdevolle armen gedreven...
van Mr George Foster Peabody. Van hem kreeg ik dit baantje.
Nou snap ik het.
Ik begreep niet waarom een man als jij de baas was van zo'n...
Puinhoop?
Ik wilde zeggen bouwval, maar puinhoop is eigenlijk nog beter.
In 1920 wilde u vice-president worden...
Dat is ouwe koek voor uw lezers.
Cox en ik hebben ruimschoots verloren.
Zo lang is dat niet geleden.
De extra mineralen in het water en de warmte maken een groot verschil.
Met 32 graden kan ik m'n spieren oefenen zonder dat ik het koud krijg.
Als staatssecretaris van Marinezaken in de oorlog...
Ik ben nog iets vergeten wat u moet opschrijven.
Een slechte bloedsomloop is een chronisch probleem voor mensen als ik.
Denkt u dat dit de remedie is?
Dat weet ik niet. -Bent u hoopvol gestemd?
Dat ben ik zeker.
Eleanor Roosevelt houdt toespraak
Een formele vragenlijst moet worden opgesteld.
Dan horen we van alle nieuwe afgevaardigden...
hoe we in '28 als een betere eenheid kunnen opereren.
Hoogachtend, Franklin Roosevelt et cetera.
Moet dit vandaag met de post mee? -Morgen is ook goed.
Stuur Louis een kopie. -Uiteraard.
Heeft u trek? -Niet echt.
Aan wie schrijft u elke dag?
Allerlei mensen in de politiek. Misschien willen ze me ooit terug.
Dan bent u er klaar voor als uw benen het weer doen.
Zo is dat.
Bent u Mr Roosevelt? -Ja, wie bent u?
Ik ben Benjamin Pendergast.
Kom binnen, Benjamin Pendergast.
Ik wou vragen of u wou spreken...
bij de diploma-uitreiking op school. U bent tenslotte een beroemdheid.
Kijk nou toch.
Franklin Roosevelt zwemt zich gezond
Wilt u het doen? -Krijg jij je diploma?
Nee, ik ben het hoofd.
Ga allemaal zitten, jongens. Vooruit.
We zijn er allemaal. Felicitaties aan degenen die geslaagd zijn.
Bravo.
Er is vandaag een heel bijzondere spreker...
Bedankt, vrienden.
In Groton, waar ik slaagde voor de middelbare school...
moedigde ons geliefde hoofd...
z'n leerlingen aan om iets voor de gemeenschap te doen.
Ik koos Harvard uit voor m'n propedeuse.
Daarna studeerde ik rechten aan Columbia.
Ik heb het advies opgevolgd en ben gaan werken voor de gemeenschap.
Maar door omstandigheden die ik niet kon verhelpen...
is dat...
moeilijk geworden.
Ik heb al heel wat toespraken gehouden.
Ik snap niet waarom het nu zo moeilijk is.
Heb je ze zien kijken?
Ze waren blij met je. -Doe niet zo neerbuigend.
Moet jij zeggen.
Die mensen gaan elke dag naar bed met een halflege maag.
Jouw benen interesseert ze niks.
Heeft u het niet koud?
Straks vat u nog kou.
Praat met hem, Mr Loyless. Naar ons luistert hij niet.
We moeten eens praten.
Normaal sluiten we in deze tijd van het jaar.
Dan kunnen de mensen Kerstmis vieren.
Oma Delano heeft dit uit China meegebracht.
Dat is prachtig, grootmoeder. -Dank je, Anna.
Bent u ooit in China geweest, vader?
China, Elliott? Nee. Alleen je grootmoeder.
Kom eens meezingen, Johnny. -Dat wil ik niet.
Zij zingt en jij zingt. Of je nou wilt of niet.
Dit kennen we.
De opkomst was hoog vanmiddag.
Er waren wel tweehonderd mensen, volgens Louis.
Wat geweldig.
Rustig aan. Ik heb u, sir.
Weet je waarom ik terug naar Georgia wil?
Om mensen te mijden die naar me kijken zoals jij kijkt.
Geloof je echt dat dat water helpt?
Praat niet tegen me alsof ik een kind ben. Je hoeft je woorden niet af te wegen.
Hoe moet ik dan met je praten? -Net zoals vroeger.
Praat tegen me zoals vroeger.
Ik weet niet meer hoe dat moet.
Blij je te zien.
Waarom was je niet op het station?
Is alles goed met je? -Het is maar een maagzweer.
Ik kan niks lekkers meer eten.
M'n vader had maagzweren.
Verrekt irritant. -Zeg dat wel.
Zullen we gaan zwemmen? -Waarom niet?
Er zijn een paar nieuwe gasten, betalend en niet-betalend.
Wat krijgen we nou?
Het krantenartikel is in het hele land verschenen.
De mensen willen jou zien.
Ik kom helemaal uit Minneapolis om u de hand te schudden.
Ik kan die stoel niet uit. Ik lees de hele dag, vooral kranten.
Ik zoek naar een sprankje hoop.
Naar de kleinste kans om ooit weer te kunnen lopen.
Wilt u ons even verontschuldigen, Mr Doyle?
Is alles goed? -Natuurlijk. Alles is in orde.
Ik wil hier niks mee te maken hebben. Ik wil m'n privacy.
Dit is geen privé-kuuroord. Ik moet geld verdienen.
Jij wel, ja.
Niemand wil wat van je. -Natuurlijk wel.
Weet je wat ze hiervoor over hebben gehad?
Dat zijn mijn zaken niet. Ik wil met rust gelaten worden.
Je bent bang voor ze.
Je voelt walging en medelijden als je ze ziet, net als iedereen.
Doe niet zo dwaas. -Je wilt niet met ze omgaan.
Want dan ben je één van hen, of niet?
Goddomme, opzij.
Ga opzij, verdomme.
Precies op tijd. Kijk nou.
Alsjeblieft.
Bullochville, 5 minuten oponthoud.
alleen voor blanken
Verwacht je iemand? -Zeker.
Ik zoek een jongeman die Botts heet.
Daar weet ik niks van. -Fred Botts?
Ik denk dat hij in een rolstoel zit.
De kreupele. -Ogenblik.
Die zit in de goederenwagon.
Fred? Alles is goed.
Je bent in Warm Springs. Je hebt 't gered.
Daar gaat ie.
Het komt allemaal goed, jongen.
Sorry, Mr Roosevelt.
Ik mocht niet bij de passagiers zitten met m'n rolstoel.
Wanneer heb je nog gegeten?
In Knoxville. -Dat is twee dagen geleden.
Zet hem in de auto.
Wie bij z'n volle verstand laat een kind reizen in een goederenwagon?
Hij had wel dood kunnen zijn.
Hij kan mensen besmetten met z'n polio.
Je hoeft niet zo arrogant te doen.
Ga weg. Jij hebt polio gehad.
Domme kloot. Als ik het kon...
gooide ik jou in die wagon. Dan zouden we nog eens zien.
Haal die mafkees weg.
Idioot.
Is er een ziekenhuis dichtbij? -Atlanta.
En een dokter? -Dichterbij, maar niet veel.
We gaan naar huis.
Wie kan er betalen?
Minder dan de helft.
Die mensen zitten veiliger in de huisjes dan in het grote huis.
Het kan niet anders.
Hoezo?
Er zijn al klachten geweest.
Het seizoen begint.
De vaste gasten komen nu, hoofdzakelijk gezonde mensen.
Ze dreigen met vertrek.
Ze zijn bang dat ze polio krijgen.
Weten ze niet dat de besmettelijkheid verdwijnt als de patiënt koortsvrij is?
Ik moet je vragen...
of je het bad niet meer wilt gebruiken tijdens de gewone uren.
Ik probeer wat tijd te reserveren voor later op de dag.
Het is niet langer mogelijk...
dat je mee-eet in de eetzaal.
Ik beloof je dat ik een goed alternatief vind.
Mogen we niet mee-eten?
We vinden voor jou een andere accommodatie uiteraard.
Dat is niet nodig.
Bedankt. -Er moet hier toch een dokter komen.
Voor Fred? -Voor iedereen.
Lieve Babs. Er is hier veel veranderd.
Ik neem m'n verantwoordelijkheid, alhoewel m'n vorming...
in de sfeer van studie of politiek me hier niet op heeft voorbereid.
Ik heb oorlogsinvaliden gezien, maar dit niet.
Een lijden, zo sluipend en stil.
Het rammelt aan m'n ziel.
Wanneer kan ik zwemmen? -Binnenkort.
Als je wat sterker bent.
In m'n dromen kan ik nog steeds lopen.
Ik ook.
Hoe lang is het geleden inmiddels?
Negen jaar. Ik had net leren fietsen.
Toen ik ziek werd, heeft m'n moeder...
Volgens haar lag het aan de fiets.
Heeft ze 'm verkocht?
Ze heeft erop geschoten.
Goed zo. Kom er maar in.
Wie is deze prachtige jongedame?
Mooi, Daisy. Kom er in, niet bang zijn.
Geen angst, mensen. Kom er maar in.
Door het magnesium in het water...
blijf je overeind. We gaan allemaal het water in.
U dus ook, Mr Bronx.
Jake Perrini. Bronx, New York.
Roy, sir. -Hoe gaat het?
Deze kant op.
Ik bijt heus niet.
Met mij is alles best.
Wie ben jij? -Pete, sir.
Grijp de rand van het bad. Maak het je gemakkelijk.
We gaan gewoon bewegen, kijken wat er lukt.
Willen jullie me uit deze val helpen?
Het was een lange reis.
Met plezier.
Je zult merken dat het makkelijker is dan op het droge. Goed zo.
Ja. Goed gedaan, Daisy.
Willen jullie nog iets voor me doen?
Gooi me er maar in.
Ik wil door de lucht vliegen.
Ik tel tot drie.
Eén... twee...
Goed zo, Jake.
U merkt het verschil niet.
Neem een slokje limonade.
Ga maar zitten.
Heb je gereserveerd?
Of je nou daar zit of hier...
het eten smaakt gegarandeerd hetzelfde: afschuwelijk.
Liefste Franklin. Ook ik beleef...
een opmerkelijke ervaring.
Overal waar ik kom, hebben mensen hulp nodig, zo lijkt het.
Ik raak er niet door overweldigd, omdat ik echt geloof dat hulp mogelijk is.
Volgens Louis moet ik nu proberen het grote publiek te bereiken.
Hij zei dat jij wel wist wat hij daarmee bedoelde.
Ik hoop dat je vreugde schept in je werk...
voor je geest en voor je hart. Veel liefs, Eleanor.
Goed zo, Fred.
Daar ga je.
Ga door.
Hier is het.
Bedankt voor de lift. -Graag gedaan, ma'am.
Laat je niet intimideren, Roy.
Doe nou een zet.
Even wachten. Ik heb ook op u gewacht.
Ik haal een dam.
Een dam voor mij. -Dat mag niet.
Jawel, hoor. -Dat wordt verliezen, Doc.
Doc? U bent Franklin Roosevelt, hê?
Dat ligt eraan. Bent u een advocaat?
Dan ben ik Doc Roosevelt. Momentje.
Ik sla je.
Wat kan ik voor u doen, Miss...
Mahoney. Helena Mahoney.
Ik ben de fysiotherapeute.
U weet niet wie ik ben, hê? -Moet ik dat weten dan?
Ik heb na het artikel een brief geschreven. Heeft u die niet gelezen?
Hij is ongetwijfeld gelezen, maar niet door mij.
Je kunt hem zo slaan.
Nou en of. Bedankt, ma'am.
Ik heb het effect van vochtige warmte bij poliopatiënten bestudeerd.
Herhaaldelijke therapie in warm water...
Kan helpen bij het herwinnen van kracht.
Ongelooflijk. Ik ben tot dezelfde conclusie gekomen.
Geen helling, geen stromend water, geen dokters.
Ik dacht dat dit een herstellingsoord was.
Ze schrijven maar wat.
Ik ben er gewoon ingetrapt.
Ik ook.
Tegen m'n hand duwen. -Dat probeer ik.
Vertel eerst maar het goeie nieuws.
De bilspieren zijn beter dan ik gedacht had.
Dat is een grote hulp. -Dat komt door al dat zitten.
Ik meen het. Het rechterbeen vertoont beweging aan de dij.
Dat is goed, dan kunnen we de heup belasten...
de knie buigen en het scheenbeen draaien.
Moet ik op één been lopen?
Het water kan weer kracht geven. Dat kan ik zo niet zien.
Daarvoor moet je zoveel mogelijk tijd in het water doorbrengen.
Dat is nu veel te weinig.
Waarom komen hier gezonde mensen...
als het hele jaar poliopatiënten verzorgd kunnen worden?
Dit is hard nodig.
Bij de laatste epidemie zijn er in de regio New York 16.000 mensen besmet geraakt.
Heb je erover gelezen?
Ik wou dat er meer te lezen viel. Er is weinig over geschreven.
Iemand als Fred werd opgesloten, een jongen met hersens en gevoel.
Ontzettende zonde van zo'n jongen. -Hoeveel hectare heb je hier?
Ongeveer 485, hoezo?
Ik wil het kopen.
Het zou een geweldige investering zijn.
Het is groot genoeg voor twee kuuroorden.
Dan moet je met veel geld komen. Al dat land...
Er moeten faciliteiten komen. Dat kan niet iedereen betalen.
Zou Peabody het willen verkopen?
O, jawel. -Hoe weet je dat zo zeker?
Heb je het hier al eens goed bekeken?
Ja, ik wacht nog steeds.
Hallo, Peabody. Ouwe schooier.
Je raadt nooit waarom ik bel.
Haar beugels zijn los.
Woodhall, dit is Eloise.
Til haar op en zet haar op die stoel.
Goed. -Voorzichtig.
Heel goed.
Let op haar beugels.
Je bent zo licht als een veertje.
Ik was ooit balletdanseres.
Daar heb ik altijd van gedroomd.
En toen... -Miss Mahoney.
Ik zie nieuwe gezichten.
Goed nieuws.
Ik heb wat jongens aangenomen. Dit zijn m'n helpers.
Welkom, jongens. -Goedemiddag.
Hallo, Eloise. Allemaal.
Ga je het goeie nieuws vertellen?
De zaak is nog niet rond...
maar leuk of niet...
ik word misschien de nieuwe eigenaar van deze godvergeten plek.
Drie. -Twee.
Op polio verlies je financieel altijd, maar daarom kun je het nog wel kopen.
Ik koop het, vergis je niet.
Eén. -Goed zo, Doc.
Mag ik wat vragen?
Hoe gaan mensen betalen voor de hulp?
Mensen met polio moeten de eindjes aan elkaar knopen.
Die jongen heeft gelijk.
Het gaat niet altijd om geld. Ik zet niet in.
Ik ook niet.
25 cent.
Ik wil je zien en ik verhoog met 25.
Kom op, de avond is nog jong. -Het gaat om 25 cent, niet om 25 dollar.
Laat je niet op je kop zitten. Hij wil niet dokken.
Het wordt mij te veel.
Ik doe niet meer mee.
Kom maar op.
Pak het geld. Ik blufte.
Jij mag delen.
Welterusten.
Volgende keer meer geluk.
We spelen poker met vijf kaarten.
De zeven is de joker.
-Alweer.
Bekijk het met z'n allen.
Waar ga jij ineens naartoe?
Ik ga naar Ashville, naar m'n ouders.
Ik red het niet zonder jou. We zijn net begonnen.
Jij bent net begonnen.
Niet ik.
Ik heb kanker, Franklin.
Het is helemaal uitgezaaid.
We laten de beste dokters naar je kijken. We gaan meteen naar Atlanta.
Ik heb de beste dokters al bezocht.
Toen jij in New York zat, hebben ze me voor de tweede keer opengemaakt.
Ik wil doodgaan in het bed waarin ik geboren ben.
Jij gaat grootse daden verrichten.
Deze plek heeft nu z'n eigen identiteit.
Een doel.
Jij bent er.
Hou je taai, Roy. -God zegene u, Mr Loyless.
Jij had geen medelijden met me.
Bedankt daarvoor.
Integendeel...
Ik ben jaloers op jou.
Sterkte.
Hij wil het hele fonds gebruiken om die leprakolonie te kopen.
Franklin heeft Louis en mij uitgenodigd om te komen kijken naar z'n werk.
Ach, hij ligt de hele dag in het zwembad.
Hij verspilt het familiegeld aan pluimstrijkende vreemdelingen.
Dit is jouw schuld. -Pardon, mama?
Jij was toegeeflijk. Dat komt er nou van.
Was ik toegeeflijk?
Hij is volwassen. Hij maakt z'n eigen keuzes.
Hij hoeft het niet te kopen. -Dat vind ik ook, mocht het wat uitmaken.
Ik ben er ook op tegen. Het kost hem veel te veel tijd.
Dat is dan geregeld. We zeggen nee. -Nee, het is niet geregeld.
We luisteren eerst naar z'n verhaal. Louis en ik bekijken eerst z'n werk.
Daarna praten we verder.
Dan pas zeggen we nee.
Misschien heb ik je onderschat. -Dat kan.
Steunen op je armen. Zij helpt wel met de krukken.
Goedemorgen. -Dat is de auto van Tom.
Net als iedereen vond ik het overlijden van Mr Loyless heel verdrietig.
Ik wou dat hij dit nog had meegemaakt.
Wat bedoel je?
Mr Loyless liet me komen en zei...
'Ik wil dat je die wagen aanpast voor Mr Roosevelt.'
Ik kan geen autorijden. -Nu wel. Ik zal het u leren.
Hier zit de rem.
Ik snap het. -Hier zit de gashendel.
Kijk nou, handbediening.
Wat een prachtig ding.
Wees voorzichtig met de gashendel, anders gaat het hortend en stotend.
U bent er nog niet klaar voor.
Jawel.
Kijk uit, Roy.
Noemen ze dit een station?
In het telegram stond dat iemand ons zou oppikken.
Uw koets staat gereed.
Sinds wanneer rijd jij auto?
Sinds dinsdag.
Ik geef een rondleiding. We gaan achterom.
Daar is de helling. Een zeer exclusieve ingang.
De gezonde gasten zien groen van jaloezie.
Daar komt een klein schoolgebouw.
Door hun ziekte wordt het veel kinderen verboden om naar school te komen.
Er moet ook een smid komen, dan kunnen we zelf beenbeugels maken.
In het dorp woont een man die krukken en stokken kan maken.
Een ziekenhuis hebben we natuurlijk het hardst nodig.
Daar zal ik fondsen voor moeten werven.
Binnen zie je de mogelijkheden pas goed.
Wacht maar eens.
Louis krijgt een prachtige kamer boven. Heeft die even geluk.
Hier is de voorraadkamer en hier de keuken.
Wat wil je nou eigenlijk?
Dat dit het eerste revalidatie- en behandelcentrum voor polio wordt.
M'n privé-fonds dekt de kosten van het grote huis en het omliggende land.
De patiënten betalen een bescheiden bijdrage.
Dan zingen we het even uit. Ik zoek investeerders.
Dat is de bibliotheek en hier is de salon.
Je neemt een enorm financieel risico.
Er is meer mee gemoeid.
Mama kan voor de kinderen zorgen.
Ik heb het niet over geld. -Ik heb hier iets gevonden...
wat het wakker worden draaglijk maakt.
Hoe kunnen jullie hier komen... -Je moet praktisch en realistisch zijn.
Begrijp nou eens...
dat ik gevangen zit in een ongehoorzaam lichaam.
Ik probeer praktisch te zijn.
Je bent voor of tegen me, je doet mee of niet.
Ik wil geen ultimatum vermomd als gesprek.
Waar ga je heen? Kom terug.
Ik zie jullie vanavond wel.
Praat niet zo tegen haar. -Heb je hier ook al verstand van?
Hoe moet ik dan tegen haar praten? -Met het respect dat ze verdient.
Je werk zou best eens... -Zou?
Wil je een herstellingsoord runnen of weer de politiek in?
Als ik kan lopen, stel ik me beschikbaar.
Mag ik jullie aandacht? We vieren vandaag iets bijzonders.
Niet in de laatste plaats omdat we in de eetzaal mogen eten.
Wacht even. Mag ik van de gelegenheid gebruik maken...
om hardop te zeggen wat velen van ons voelen in ons hart?
Je bent een man van het volk.
Ook voor de vrouwen. -En de kinderen.
Een echte democratie. ledereen telt mee.
Ik heb de eer om aan te kondigen...
Mr Danny Connell aan de piano.
En de lieftallige Miss Eloise Hutchinson van huisje C.
bedenk wat je mist
door steeds te weigeren
met me te dansen
je wordt het idool van Frankrijk met me
maar je staat daar maar
en schudt je dwaze hoofd
dramatisch
in extase wacht ik op je
jij kijkt en zegt vol medeleven
niet dit seizoen
en met reden
ik dans niet, vraag me niet
ik dans niet, monsieur, met u
door m'n hart kunnen m'n voeten niet doen wat ze moeten doen
weet je, jij bent een schatje
nou en? ik ook
wat jij met me doet
ik voel me als een golf die op de kust slaat
ik zou strompelen op de dansvloer
ik dans niet
Dat was prachtig.
Ik heb begrepen dat... - voor we afscheid nemen -
dat degene die ons aan het werk zet, Miss Mahoney...
het laatste woord wil hebben.
Ik geloof niet...
dat woorden kunnen beschrijven...
wat Daisy en ik jullie willen laten zien.
Ben je er klaar voor?
Laat mij maar.
Wat is je grootste wens?
Dat hier fulltime een dokter komt.
Iemand die onze vooruitgang in de gaten kan houden...
en ons iets legitiems geeft.
En dat kost meer geld?
Het gaat erom dat niemand het wil.
Het jaarlijkse congres van orthopedisten wordt dit weekend in Atlanta gehouden.
Ik wou daar spreken.
Ze hebben me botweg afgewezen.
Een paar weken geleden kwamen de omstandigheden van een kledingatelier...
in West 27th Street me ter ore.
Volgens de eigenaren was alles in orde.
Maar we mochten niets inspecteren.
Het duurde even voor we binnen konden komen.
We?
Ik was daar met iemand van de arbeidsinspectie.
We gingen niet weg voordat we binnen mochten kijken.
Wat bedoel je?
Ik zet m'n goede naam bij de kinderbescherming op het spel.
We breken gewoon in op dat congres.
Een klinische situatie waarin een radicular, oftewel een zenuwwortel...
wordt samengedrukt door 'n verschoven ruggenwervel...
Sorry dat we zo laat zijn.
Werkte dit in 27th Street? -Toen wel.
Wat wilt u?
Een nichtje van wijlen president Theodore Roosevelt. Dit is m'n man Franklin.
Ex-staatssecretaris van Marinezaken.
Bedankt voor de spreektijd, dokter. Dat is erg genereus van u.
M'n man is, zoals u misschien weet...
We zijn zo klaar. Heel erg bedankt.
M'n man is, zoals u misschien weet, het slachtoffer van polio.
Slachtoffer is maar een woord, geen geestestoestand.
U weet dat een slechte bloedsomloop een chronisch probleem is bij polio.
Ik kan maar even zwemmen, dan krijg ik het te koud.
Maar er is een wonderbaarlijk kuuroord, op drie uur rijden van hier.
Daar zitten natuurlijke mineralen in het water bij een temperatuur van 32 graden.
Dat kuuroord heet Warm Springs, mijne heren.
Franklin en ik... -Het resultaat...
van ons werk daar...
is de vaststelling dat spieren die verzwakt zijn door kinderverlamming...
weer de nodige krachten opdoen met warmwatertherapie.
En snel ook.
Onze gezamenlijke conclusie is...
dat onderzoek naar de oorzaak en genezing van kinderverlamming heel belangrijk is.
Maar voor het zover is...
moet er meer nadruk gelegd worden op revalidatie.
We nodigen u persoonlijk uit om bij Warm Springs te komen kijken.
Dank u, Dr Bissell.
Veel plezier nog.
Dank u. -Heel bemoedigend.
Dr Peter Hebert. -Hallo.
Ik vroeg me af of ik een keer kon komen...
om een evaluatie te maken voor het orthopedisch tijdschrift?
Jazeker, hoe sneller hoe beter.
Niet slecht.
Wat is er?
Wie ben jij?
Kom eens hier.
Ik kan geen auto besturen. -Ik leer het je.
Leg hier je hand neer, en dan duwen. Als ik deze naar voren duw...
en jij loslaat...
dan beweeg ik dit en jij laat die hendel los.
En dan..
Je bent een natuurtalent.
Probeer eens te sturen. -Dat hoeft niet.
Met één hand.
Eén hand maar, Eleanor.
En de andere. Zie je wel?
Je doet het prima.
Raak niet in paniek als ik dit doe.
Je bent een natuurtalent, Babs. -Dat is niet leuk.
Tot ziens, baas.
Ik vertel mama het nieuws. Dat wordt lachen.
Ik ben sprakeloos.
Ik hou zoveel van je.
Instappen.
Wat ziet u er fit uit.
Een mooie dag. -Nou en of.
Hoe is het met de katoenpest?
Daar komen we nooit meer vanaf.
Zo is het maar net.
Volgens mij lachen we niet om hetzelfde.
Hij is er klaar voor.
Toe nou, Louis. Baby's kussen vanuit een rolstoel?
Daar schrikken de moeders van. -We hebben hem niet nodig.
Al Smith heeft de nominatie in z'n zak.
Vind je niet dat Al een beetje versleten begint te raken?
Dat wel. -Franklin is goed voor z'n imago.
Hoe dan?
Laat hem Smith voordragen.
Meen je dat nou? -Wacht.
Hij kan geweldig speechen. -Misschien. Is je man er klaar voor?
Helemaal. Jullie kunnen op hem rekenen.
Doe de groeten aan je vrouw, Stansbury.
Doe ik.
Hij is afgevallen. Dat komt vast door het gevangenisvoer.
Til je been eens op.
Draagt ze die beugels al een jaar?
Inderdaad. -Goed, schatje.
Een klein eindje deze kant op.
Goed zo. Nu de andere kant op.
Kun je tegen m'n hand duwen?
Nog een keer.
Goed gedaan. Prima.
Hoe gaat het, Sanders?
Het kan niet beter.
Heb je een koper gevonden voor m'n scheepsprenten?
Ze zijn in uitstekende staat.
Goed. Nog één dingetje...
Ik heb nog prachtige stukken, nog van m'n grootvader. Tang-dynastie.
Echt waar?
Een veiling in de herfst? Dat klinkt veelbelovend.
Ja, hoor. Ik neem wel contact op.
Wat moet ik zeggen als we de boel hier moeten sluiten?
Dat u uw best gedaan heeft.
Heb je goed nieuws? -De crediteuren zijn niet zo blij.
Ik vroeg om goed nieuws.
Ik vergeet bijna iets. Die dokter die hier was, heeft z'n rapport opgestuurd.
Krijg ik de postzegels?
Die gaan er makkelijk af.
'Derhalve...
kan ik concluderen...
dat de overgrote meerderheid van de patiënten genoeg herstel toont...
om de warmwatertherapie...
als behandeling aan te bevelen...
aan de orthopedisten van de VS.'
Wat is er?
Zo erg is het niet. -Lees hardop, bladzijde 29.
Ik heb het al...
'Van de 23 onderzochte patiënten toonde alleen een 44-jarige man...
maar weinig tekenen van herstel.'
Dat zegt één arts. -Doorlezen.
'De spierfunctie van de ruggengraat en lagere lendenen is weggevallen.
Z'n voeten vertonen een zeer zorgwekkend beeld.'
Ga door.
'De psychologische factor is bij de behandeling van eminent belang.
Hij is moedig en ambitieus.
Maar hij is ook emotioneel en gevoelig.
We moeten zeer zorgvuldig te werk gaan...
om hem duidelijk te maken dat hij fysiek beperkt zal blijven...
zonder dat z'n wereld instort.' -Neerbuigende eikel.
Ik wilde...
weer lopen.
Misschien lukt dat nog.
Dit rapport bevestigt ons helemaal.
Dit kan alles veranderen.
Voor mij niet.
Nee, dit spel speel ik niet mee.
Ik vind je niet zielig.
Ik zag vandaag een jongetje.
Hij was tien.
Hij was vanaf z'n middel verlamd.
Trakteer hem op een verhaal over je reizen naar Europa...
en het rugbyen op school?
Vertel hoe je verkering hebt gekregen en vader bent geworden.
Daar kan hij alleen maar van dromen.
Ik krijg je niet uit de put als ik er ook in ga zitten.
Dan komen we er allebei niet uit.
Nog eentje die hij niet wil.
Lees jij hem maar.
Ik hou niet van telegrammen, met al die stops en zo.
Laat eens kijken. -Word je dan duizelig?
Een beetje.
'Zou vereerd zijn als u me voordraagt...
als presidentskandidaat. Stop. De partij heeft u nodig. Stop.
Hoogachtend...' Al Smith?
Wie is dat? -De gouverneur van New York.
Schuif dat onder de deur door.
Mij best. Hij schuift het vast terug.
Ik moet koffie hebben.
Hij gaat toch niet. Hij wil niet gezien worden met krukken op een podium.
De luisteraars naar de radio zien dat niet.
Maar de congresgangers wel.
Laat je me weer terugkomen naar dit rotgat?
Helemaal niet.
Ik wil je meenemen naar Houston. Ben je al aan je toespraak begonnen?
Ik ga niet. -O, nee?
Je weet wat dit is.
Dit is een uitgelezen kans voor je.
Dit is een springplank naar het gouverneurschap.
Heb je ooit gehoord van die generaal uit de Burgeroorlog: Francis Nichols?
Nee. -Ik ook niet, tot voor kort.
Die vent had moed.
Hij vocht mee met de Zuidelijken.
In één veldslag verloor hij z'n linkerarm, in een andere z'n linkervoet.
Na de oorlog werd hij twee keer tot gouverneur van Louisiana gekozen.
Dat was een oorlogsheld. -Twee keer.
Luister.
Ik heb me kapot gewerkt voor jou.
Ik heb in achterkamertjes op m'n knieën gelegen voor de partijbonzen.
Dat doe je ook voor jezelf.
Ik kan niet toestaan dat jij zo'n buitenkansje laat lopen.
Het is tijd. Je bent er klaar voor.
Ik ga niet.
Jouw beurt.
Wat fijn je weer te zien.
Insgelijks.
Het gaat niet goed met je.
Je weet toch dat ik van je hou?
Ik wilde...
weer lopen.
Voor jou...
en voor mij.
Het spijt me dat ik nooit...
Lieveling.
Het spijt me.
Je hebt hier iets geweldigs volbracht.
Iets prachtigs.
Ik heb jou niet verdiend.
Je gaat het zwembad in.
Hoi, pa.
Kom je er nog in?
Ze spannen samen.
Dit is nog maar het begin.
Gooi die krukken maar weg.
Je benen gaan functioneren als je armen.
Hoe kan dat nou?
Ga links naast je vader staan, Elliott.
Volgens mij werkt dit. -Pak de kruk, Eleanor.
Gebruik je rechterschouder en zet je linkerbeen naar voren.
Goed.
Gebruik de spieren van je linkerschouder voor je rechterbeen.
Straks val ik nog op m'n achterste.
Elliott houdt je overeind.
Kom op met dat been.
Niet buigen, Elliott. Rechtop blijven staan.
Hou hem overeind.
Ik kan het niet. -Ik ben sterk. Je doet me geen pijn.
Je kunt het. Kom op.
Ik moet...
Is alles goed?
Ja, maar ik moet...
Dit is geen vervanging van het werk dat we hier doen.
We gooien niet de handdoek in de ring.
We sluiten ons niet aan bij dat rapport.
Dat weet ik.
Ik weet dat het niet praktisch is.
Het is politiek.
Goed zo. Hoofd omhoog.
Waarom wil hij het verbergen?
Hij moet wel. -Dat vind ik niet.
Hoezo niet?
Kijk die arme sloeber, zeggen ze.
Alsof we ons lichaam zijn. We zijn onze ziel, maar dat snappen ze niet.
Kan hij niet in z'n rolstoel blijven?
Nee, dat kan niet in de politiek.
Hij kon zeggen dat...
Het is niet erg...
als hij maar laat zien wat hij weet.
Hij weet hoe 't is om één van ons te zijn.
Goedemiddag, picknickers.
Wacht. Kom even op adem.
Alles goed, jongen?
Je bent gevallen. -Dat klopt, Daisy.
Voor de twaalfde keer vandaag. Dat moet een record zijn.
Je bent gewoon moe.
Je hebt je te druk gemaakt.
'Amerika moet...
Wat Amerika nodig heeft...
Amerika heeft een pionier nodig.'
Dat is goed.
'Een loods op het moeilijke pad.
Om te vermijden...
dat we wegzinken...'
Wat is er?
Als ik nou val op weg naar het podium?
Dan laat je zien dat je kunt opstaan.
Nee, als ik val voor het oog van duizenden mensen, verlies ik alles...
behalve hun medelijden.
Voor ik kan opstaan, wordt m'n necrologie geschreven.
Elliott laat je niet vallen. Die is erbij.
Het is geregeld. Het komt allemaal goed.
We houden onszelf voor de gek. Dat kan nooit.
Ik verdoe m'n tijd als ik Al Smith voordraag.
Ik kan nooit meer de politiek in.
Ze zien alleen maar die benen.
Ze zullen nooit iets anders zien...
als jij nooit iets anders ziet.
Maak je niet dik. Wij gaan niet mee.
Jullie zijn bij me, zoveel is zeker.
Ik wil zeggen dat ik trots ben op deze gemeenschap.
Wij gaan niet uit...
van afkomst of bevoorrechting...
maar van medeleven en moed.
De werkelijke kracht van het water...
is dat het ons heeft samengebracht.
Door ons vermogen om elkaar te helpen...
zal de overwinning op polio blijvend zijn.
Wat jullie...
Wat jullie hebben gedaan...
en wat we zullen blijven doen...
tot deze ziekte is overwonnen...
is samenkomen...
als één grote familie.
We doen wat we het beste kunnen.
En dat is elkaar ondersteunen.
Kan ik je even spreken?
Succes.
Op naar de wolven.
Je hebt voor hetere vuren gestaan.
Als ze bijten, kom je terug. -Ik kom zeker terug.
Uit de staat Missouri...
en de geweldige staat Michigan...
en New Jersey, de tuinstaat.
Niet doen. -Wat bedoel je?
Ik bedoel: Wegwezen.
Wat maak jij nou?
Leuk u weer te zien.
En de geweldige staat Rhode lsland.
Waar zit ze? -Vooraan op het rechterbalkon.
Ik stel u voor aan een man...
die als staatssecretaris van Marinezaken uitmuntend werk heeft verricht.
Hij stamt uit een familie die geschiedenis heeft geschreven.
Wat doe ik hier?
Je steekt een teen in het water.
Franklin Delano Roosevelt.
We gaan.
Lach alsof ik iets grappigs zeg.
Hier op het podium staat Franklin Roosevelt.
Lang en trots, zelfs in tegenspoed.
Hij heeft een klassiek profiel.
Hij is nerveus maar vol zelfbeheersing.
Hij is zachter geworden, gelouterd...
door de pijn sterk geworden.
Luister naar het publiek.
Wat een ovatie, Al.
Beter kan niet.
Wees voorzichtig, gouverneur. Hij kon weleens een concurrent worden.
Ach, binnen een jaar is hij dood.
Een laatste vraag.
Denkt u dat hij geestelijk is beïïnvloed door polio?
Nou en of. Zeker weten.
vier jaar later werd Franklin Delano Roosevelt tot president van de VS gekozen
hij is drie keer herkozen, een unieke prestatie
tijdens z'n presidentschap loodste hij z'n land door de crisisjaren...
en een wereldoorlog
op 12 april 1945...
overleed FDR op 63-jarige leeftijd...
in z'n huisje in Warm Springs
de 562.000 dollar van z'n levensverzekering ging naar Warm Springs...
dat tot op de huidige dag een florerend kuuroord is
De tijd is gekomen...
om eerlijk en onomwonden de hele waarheid te spreken.
We hoeven niet te vrezen...
voor de problemen waarmee we te kampen hebben.
Dit geweldige land zal volharden, zoals het altijd gedaan heeft.
Het zal opleven en weer welvarend worden.
Laat me eerst het volgende verklaren...
Het enige wat wij moeten vrezen, is de vrees zelf.
Naamloze, ongefundeerde, ongerechtvaardigde vrees...
die de wil verlamt om verlies in winst om te zetten.